วัดโพธิ์เลื่อน
วัดโพธิ์เลื่อน สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2352 ในสมัยรัชกาลที่ 1 ตอนปลาย เดิมมีนามว่า “วัดอวิมาตยาราม”ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อประมาณ พ.ศ.2356
ในอดีตมีชายผู้หนึ่งไม่ทราบนาม แต่ชาวบ้านเรียกชายผู้นี้ว่า “ชีประขาว” เพราะแกชอบนุ่งขาวห่มขาวอยู่เสมอ ได้มาพักอาศัยอยู่ที่วัดนี้ ได้ชักชวนชาวบ้านปฏิสังขรณ์วัด ครั้นต่อมาคณะปลัดเก่า ได้ขุดโพธิ์ต้นใหญ่อยู่ทางทิศเหนือวัดประมาณ 80 เมตร ชาวบ้านได้ช่วยกันขอ มาปลูกไว้ด้านหลังอุโบสถ จึงได้ชื่อว่า “วัดโพธิ์เลื่อน” อ่านเพิ่มเติม
ประวัติวัดราษฏร์นาวงษ์ (วัดโรงหีบ) "วัดนาวง" ปัจจุบัน
สถานที่ตั้ง เลขที่ 177 หมู่ที่ 1 ตำบลหลักหก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
วัดราษฎร์นาวง เดิมชื่อ “วัดโรงหีบ” ทั้งนี้มีประวัติที่มาของชื่อเท่าที่ศึกษาได้ว่าชื่อนี้เรียกตามที่ตั้งของวัด ซึ่งเคยเป็นโรงหีบอ้อย และบริเวณของวัดโดยรอบก็เคยเป็นไร่อ้อยเมื่อกว่าร้อยปีก่อน ต่อมาภายหลังเลิกการปลูกอ้อยมาทำนาแทน ประชาชนจึงเรียก วัดราษฎร์นาวงษ์
เป็น “วัดนาวง” ตามสภาพแวดล้อม ตั้งแต่นั้นมา
กล่าวกันว่าไร่อ้อยในท้องทุ่งหลักหก-ดอนเมืองนั้น ปลูกโดยพระพิสณห์สมบัติบริบูรณ์ ซึ่งเป็นข้าราชการกรมท่าซ้าย ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4 พระยาพิสณห์ฯ เป็นพ่อค้าเชื้อสายจีน เดินทางขึ้นล่องค้าขายในแถบประเทศใกล้เคียง โดยอาศัยสำเภาขนส่งสิ้นค้าทางทะเล ท่านประสงค์จะปลูกสร้างบ้านพักอาศัยที่ท่านเป็นผู้ออกแบบเองโดยใช้ประสบการณ์ที่ท่านได้เคยเห็นมาระหว่างเดินทางค้าขายไปในที่ต่าง ๆ บ้านที่ท่านต้องการสร้างมีลักษณะเป็นอาคารก่อด้วยอิฐ ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่มีปูนซิเมนต์ใช้ การก่ออิฐจะเชื่อมประสานด้วยทราย ปูนขาว ผสมน้ำอ้อย ฉะนั้นจะต้องใช้น้ำอ้อยในปริมาณมาก ท่านจึงนำชาวจีนมาทำไร่อ้อยในทุ่งหลักหก-ดอนเมือง และตั้งโรงหีบอ้อยขึ้นมาในทุ่งหลักหก-ดอนเมือง แห่งนี้
พระยาพิสณห์สมบัติบริบูรณ์ (โต) ท่านสนใจทางเกษตรกรรมโดยเฉพาะการปลูกข้าว ท่านได้ว่าจ้างคนจีนจากเมืองจีน โดยใช้เรือสำเภาของท่านเองมาไว้ที่ทุ่งรังสิต ให้ทำงานขุดคลองส่งน้ำทำนา เพื่อทำนาให้ได้สองครั้งตามท่านต้องการ แต่โอกาสไม่อำนวยท่านได้สิ้นชีวิตเสียก่อนงานสำเร็จ
ท่านได้แต่งงานกับคุณหญิงสิน มีธิดาชื่อ คุณปุก ซึ่งต่อมาได้แต่งงานกับท่านเจ้าสัว กิมซัว มีบุตรและธิดาสองคน
คือ คุณนายอุ่น และคุณหลวงนาวาเกนิกร (ซิวเบ๋ง) ต่อมาได้รับพระราชทานนามสกุล “โปษยะจินดา” คุณหลวงนาวาเกนิกร ได้ทำการสมรสกับคุณนายนวม ก่อนพระยาพิสณห์สมบัติบริบูรณ์สิ้นชีวิต ท่านได้ปลูกอ้อยในท้องนาจำนวนมากและส่งเข้าโรงหีบอ้อยนำน้ำอ้อยส่งไปที่ท้องที่ราชวงค์ เพื่อผสมกับทรายและปูนขาว สร้างบ้านราชวงค์ ซึ่งในสมัยนั้นไม่มีปูนซิเมนต์ พื้นที่ที่เป็นโรงหีบอ้อยนี้ปัจจุบันเป็นวัดนาวงค์ (เดิมชื่อวัดโรงหีบ) บริเวณที่ใช้ปลูกอ้อยก็คือพื้นที่ที่บริเวณรอบวัดและบริเวณวัดทั้งหมด
เมื่อสร้างเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงได้ตั้งชื่อวัดที่ตนเองได้สร้างขึ้นนี้ว่า “วัดราษฎร์นาวง” พร้อมทั้งได้ถวายทรัพย์สมบัติทั้งส่วนที่เป็นสังหาริมทรัพย์ที่มีอยู่ในที่นี้ ไว้เป็นสมบัติของวัดทั้งสิ้น โดยเฉพาะที่ดินทั้งหมดมีเนื้อที่รวม 377 ไร่เศษ และได้อาราธนาพระภิกษุสงฆ์ จากสำนักวัดใกล้เคียงมาอยู่จำพรรษาบำเพ็ญสมณกิจตั้งแต่ พ.ศ. 2443 นั้น เป็นต้นมา
แหล่งที่มา : โรงเรียนวัดนาวง [ออนไลน์]. https://watnawong-s.thai.ac/home/info/1/ [วันที่สืบค้นข้อมูล 20 สิงหาคม 2565]
วัดอัยยิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำผักกูด อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
วัดอัยยิการามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 โดยมีคุณหญิงพลอย โกมารกุล ถวายที่ดิน 7 ไร่ 2 งาน ซึ่งมีหลวงพ่อทรัพย์ นายคำและนายแกละเป็นผู้รับมอบและได้ขนานนามว่า วัดแก้วพลอยฑูรย์ เพื่อเป็นเกียรติแก่คุณหญิงพลอยโกมารกุล แต่ชาวบ้านเรียก วัดปากบึง เพราะวัดตั้งอยู่ริมปากบึงใหญ่ระหว่างคลองแปดกับคลองเก้า ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดอัยยิการาม" เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 อ่านเพิ่มเติม
วัดบางกะดี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูปทุมรัตนคุณ (น้อย) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดบางกะดีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 โดยหลวงปู่ปิ่น เป็นผู้ดำเนินการสร้าง เดิมมีนามว่า วัดบางกะดีไทย ได้เปลี่ยนเป็น "วัดบางกะดี" โดยตัดคำว่า "ไทย" ออกไป เมื่อปี พ.ศ. 2450 วัดนี้คาดว่ามีอายุเก่าแก่พอสมควร โดยเฉพาะอุโบสถ์หลังเก่าที่รื้อแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2330[1] ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2366
วัดป่าคลอง 11 หมู่ 2 ตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
วัดป่าคลอง 11 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี บนเนื้อที่ 16 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2531 คุณกำพล และคุณทิพวรรณ รุจิอาภรณ์ มีความประสงค์ตั้งสำนักวิปัสสนาสำหรับผู้มาปฏิบัติธรรม ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2536 คุณกำพลเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งปอด คุณทิพวรรณและลูก ๆ ได้ดำเนินการต่อโดยมอบหมายให้คุณอรสา รุจิอาภรณ์ บุตรสาวคนโตเข้าพบกับคุณชัย วิวัฒนปิยะวงค์ เพื่อประสงค์ให้คุณชัยช่วยสร้างวัดป่าคลอง 11 จากนั้นได้นิมนต์พระโชคชัยอิสฺสรเตโช ที่จำพรรษาอยู่ที่วัดแผงม้า ตำบลวังน้ำเขียว มาสำรวจที่ดิน ได้รับที่ดินจำนวน 16 ไร่ คุณชัยและคณะจึงวางแผนรวบรวมทุนทรัพย์จากผู้มีจิตศรัทธา และได้จัดคณะผู้ก่อสร้างขึ้น ทำถนนทางเข้าวัด ขุดสระน้ำใหญ่ สระคั่นเขตสงฆ์ สระข้างถนนทางเข้า สร้างกุฏิ จนดำเนินการสำเร็จเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2542 จุดเด่นของวัดป่าคลอง 11 คือ พญานาคกับโบสถ์ไม้กลางสระน้ำที่ล้อมรอบด้วยรูปปั้นแกะสลักพญานาคขนาดใหญ่ 4 ตัว เฝ้าอยู่บริเวณสะพานที่ทอดยาวมายังโบสถ์กลางน้ำ พญานาคมีนามว่า พญาอนันตนาคราช พญามุจลินทร์นาคราช พญาภุชงค์นาคราช และพญาศรีสุทโธนาคราช ประชาชนมักมาสักการะองค์ปู่ศรีสุทโธและย่าศรีปทุมมา หลวงพ่อนาคปรกแก้วมณีโชติ และลูกแก้วสีแดงขนาดใหญ่ เชื่อกันว่าเป็นหัวใจพญานาค
วัดหงษ์ปทุมาวาส เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นโดยชาวมอญที่อพยบหนีพม่ามา ไทยในสมัยกรุงธนบุรีเมื่อปี พ.ศ.2317 สังเกตได้จาก เสาหงส์ สัญลักษณ์ของวัดมอญ รวมถึง เจดีย์มอญ ที่จำลองมาจากเจดีย์ชเวดากอง เมืองหงสาวดี ค่ะ ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธชินราชจำลองปางมารวิชัย โดยสถาปัตยกรรมของวิหารนั้นได้จำลองแบบมาจากสถาปัตยกรรมของกรุงหงสาวดีด้วยเช่นกัน ทำให้มีลวดลายวิจิตรงดงามไม่น้อยเลยทีเดียว ที่สำคัญคือ ทางวัดเคยได้รับรางวัลชนะเลิศในโครงการอนุรักษ์พันธุ์ปลาหน้าวัดด้วย เนื่องจากเป็นอนุรักษ์พันธุ์ปลา ไม่ว่าจะเป็น ปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาแรด ปลาตะเพียน เป็นต้น
ภูมิปัญญาท้องถิ่นตำบลบ้านกระแชง ภูมิปัญญาด้านหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ชื่อ-สกุล นายบรรจง ทองย่น วัน/เดือน/ปีเกิด วันที่ 22 ธันวาคม 2...
